ملیت :  ایرانی   -  قرن : 3 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 234 ق)، فقیه، محدث، عابد و زاهد. شیخ نیشابور بود. در طلب حدیث سفر كرد و مدتى در كوفه، بغداد و بصره اقامت گزید. وى از سفیان بن عیینه و ابن ابى‏فدیك و عبدالوهاب بن عطاء و حفص بن عبدالرحمان و ابى‏اسامه و ابوداوود طیالسى و ابى‏عامر عقدى و محمد بن عبید طنافسى و عبداللَّه بن ولید عدنى و عامر بن خداش و همطبقه‏ى آنها حدیث شنید. احمد بن ازهر و سهل بن عمار و عباس بن حمزه و محمد بن ازهر و سهل بن عمار و عباس بن حمزه و محمد بن شاذان نیشابورى و جعفر بن محمد نیشابورى و ابراهیم بن محمد بن سفیان فقیه و احمد بن نصر خفاف و اسماعیل بن قتیبه و زكریا بن دلّویه از وى روایت كرده‏اند. صاحب عنوان را به زهد و پارسایى و كثرت عبادت ستوده‏اند. از آثارش: كتاب «الاربعین»؛ كتاب «عیال اللَّه»؛ كتاب «الزهد»؛ كتاب «الدعاء»؛ كتاب «الحكمة»؛ كتاب «المناسك»؛ كتاب «التكسب». در «كشف‏الظنون» و «هدیةالعارفین» و «معجم‏المؤلفین» نام كتاب اخیر وى «الكسب» ذكر شده است.
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / عرفان مشاهیر / عالمان و دانشمندان / حدیث شناسي و رجال مشاهیر / عالمان و دانشمندان / فقه-اصول فقه